ریاست | آموزش | ارتباطات و بین الملل | پژوهش | فرهنگی تربیتی | بین الملل | یادداشت | آرشیو نشریات | چندرسانه ای | پیوندها | ارتباط با ما | العربیة | ENGLISH |
صفحه اصلی ریاست آموزش ارتباطات و بین الملل پژوهش فرهنگی تربیتی بین الملل


 تاریخ: چهارشنبه ١٤ آبان ١٣٩٩      ساعت: ١١:٥١        شماره خبر: ١١٤٣٦٤          پرینت

معاونت پژوهش نمایندگی جامعةالمصطفی در استان گلستان برگزار نمود

نشست «بررسی مشترکات کلامی شیعه و اهل سنت در تقریب مذاهب اسلامی»

گروه خبر: نشست علمی «بررسی مشترکات کلامی شیعه و اهل سنت در تقریب مذاهب اسلامی، با تأکید بر روایات پیامبر اکرم(ص)» به همت معاونت پژوهش نمایندگی جامعةالمصطفی در استان گلستان و با حضور دانش پژوهان و استادان، در سالن قدس نمایندگی برگزار گردید.

به گزارش مرکز خبر و اطلاع رسانی جامعةالمصطفی، در این نشست، استاد کوناتی در خصوص مشترکات کلامی شعیه و اهل سنت به سخنرانی پرداخت که به اهم سخنان ایشان می پردازیم:

۱. قرآن کریم الفت و وحدت را به عنوان نعمت یاد کرده است؛ «و اذکروا نعمة الله عليكم اذ کنتم أعداءً فألف بين قلوبكم...» (آل عمران: ١٠٣)

و تفرقه را عذاب نام گذاری کرده است؛ «قل هو القادر علی أن یبعث علیکم عذابا من فوقکم أو من تحت أرجلکم أو یلبسکم شیعا و یذیق بعضکم بأس بعض...».(انعام: ۶۹)

۲. وحدت، اصل حاکم بر همه احکام اسلامی است، مانند قاعده «لاحرج»؛ از این رو، مقام معظم رهبری(مدظله العالی) آن را به «اوجب الواجبات» تعبیر نموده اند.

۳. اهمیت و ضرورت وحدت: مسلمانان یک‌چهارم جهان هستند و دوسوم ثروت دنیا در سرزمینشان دارند، ولی از حیث همه انواع قدرت ضعیف اند، چون وحدت میان آنها نیست.

۴. تاریخ بشریت نشان داد که هر امتی و هر گروهی  ولو باطل باشند، اگر وحدت خود را حفظ کرده باشند، قدرتمند بودند و بر مشکلات فائق آمدند و هر امتی و گروهی وحدت خود را حفظ نکردند، ضعیف بودند و مشکلات آنان را زمین گیر کرده است.

۵. هیچ مسئله مهمی وجود ندارد که به سرنوشت امت اسلام ارتباط داشته باشد، مگر اینکه قرآن کریم به صورت صریح یا اشاره وار به آن توجه نکرده باشد و وحدت هم از میان آن مسائل مهم است؛ از این رو، قرآن کریم برای آن اصولی مطرح کرده است.

 

اصول وحدت در قرآن كريم

۱. اصل تمسک به قرآن: «واعتصموا بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا». (آل عمران: ۱۰۳)

شرط تحقق وحدت از راه این اصل، این است که همه به قرآن چنگ بزنند، نه اینکه برخی به قرآن و برخی دیگری به قوانین وضعی چنگ بزنند؛ لذا عبارت «جمیعا» به کار برده است.

۲. اصل تمسک به سنت رسول الله(ص): «ما آتاکم الرسول فخذوه و ما نهاکم عنه فانتهوا». (حشر: ۷)

آیه عمومیت تمسک به سنت رسول الله(ص) می‌ رساند به خاطر کلمه «ما» ی موصوله، که دو بار  تکرار شد و رسول الله(ص) در سنت خود ما را به وحدت دعوت نمودند و از تفرقه ما را برحذر داشتند.

۳. اصل طاعت از اولی الامر: «اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولی الامر منکم». (نساء: ۵۹)

-  اولی الامرها پشت سر یکدیگر نماز می خواندند.

- همدیگر را تکفیر نمی کردند.

- در میان فرزندانشان نام های ابوبکر، عمر، عثمان و عایشه بود.

۴. اصل احترام به افکار و آرای یکدیگر: «و إنا أو إیاکم لعلی هدًی أو فی ضلال مبین». (سبأ: ۲۴)

پیامبر اکرم(ص) بی شک بر هدایت بودند، به دلیل قوله تعالی: «و إنک لتهدی إلی صراط مستقیم». (شوری: ۵۲)

ولی در عین حال خدای متعال به ایشان ادب مناظره یاد داد که به افکار طرف مناظره کننده احترام بگذارد و بفرمایند: و در حقیقت یکی از ما و شما یا در هدایتیم یا در گمراهی آشکار.

اگر دستور ادب مناظره با مشرک این طور است، پس با برادر مسلمان به طریق اولی باید به افکارش احترام بگذاریم.

۵. اصل احترام به مقدسات یکدیگر: «و لاتسبوا الذین یدعون من دون الله فیسبوا الله عدوا بغیر علم کذلک زینا لکل أمة عملهم ...». (انعام: ۱۰۸)

این آیه دلالت دارد که به خاطر ناسزا گفتن به مقدسات دیگران، آنها هم واکنش نشان می دهند و به مقدسات شما هم ناسزا می‌گویند، حتی اگر مقدسات شما خدا متعال باشد. پس نباید کاری کنیم که مقدساتمان مورد اهانت قرار بگیرد.


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




جدیدترین اخبار

صفحه اصلی ریاست آموزش ارتباطات و بین الملل پژوهش فرهنگی تربیتی بین الملل