ریاست | آموزش | ارتباطات و بین الملل | پژوهش | فرهنگی تربیتی | بین الملل | یادداشت | آرشیو نشریات | چندرسانه ای | پیوندها | ارتباط با ما | العربیة | ENGLISH |
صفحه اصلی ریاست آموزش ارتباطات و بین الملل پژوهش فرهنگی تربیتی بین الملل


 تاریخ: شنبه ١٩ تير ١٤٠٠      ساعت: ٠٩:٥٦        شماره خبر: ١١٧٨٨٣          پرینت

به همت نمایندگی استان مرکزی برگزار شد

نشست علمی «چرایی پیدایش تعارض در احادیث در دیدگاه آیت الله سیستانی»

نشست علمی «چرایی پیدایش تعارض در احادیث در دیدگاه آیت الله سیستانی»، به همت گروه قرآن و حدیث و اداره پژوهش نمایندگی علمی تربیتی المصطفی در استان مرکزی، به صورت مجازی برگزار شد.

حجت الاسلام و المسلمین دکتر حسین زاده، سخنران این نشست علمی، در سخنان خود به بررسی دیدگاه آیت الله سیستانی در مسئله تعارض در احادیث پرداخت و ابراز داشت: منظور ما از احادیث درعنوان این باب، احادیثی است که فعلا در دست ما موجود است و منظور از اختلاف احادیث، اعم از اختلاف شکلی و واقعی است که برای پژوهشگر بخاطر عدم تبحردر احادیث بچشم می خورد، زیرا نسبت به طرق و اسلوب تشریع احکام و قوانین حل اختلاف احادیث احاطه ندارد. مخصوصا به شیوه ها و اسلوب های حضرت رسول اکرم(ص) و ائمه(علیهم السلام) که از طرف آنان اعم از عوامل ذاتی و غیرذاتی نقل شده تسلط ندارد.

وی ادامه  داد: بعضی از روایات ذاتا مورد عمل هستند بدلیل ثقه بودن و صحیح السند بودن و ابعاد دیگر مورد عمل راویان است، برخلاف غیرذاتی که روایات پس از نقل آنها درکتب حدیث توسط اصول عملیه که درعلم اصول ذکرشده بکارگرفته می شود.

سخنران نشست خاطرنشان کرد: پس از احاطه کامل به این طرق که ذکرشد، معلوم می شود بسیاری از اختلافات که توهم می شود در احادیث موجود است، درحقیقت به عدم شناخت محقق بخاطر مواردیکه گفته شد برمی گردد وگرنه بین این احادیث، هماهنگی و عدم اختلاف وجود دارد که لازمست این جهات را با مطالعات جامع وعمیق نسبت به هر چه که مربوط به شناخت و معرفت احادیث و روایات است و ما را به هدف مهم و غرض اصلی که شناخت مسایل شرعی است، رهنمون می گردد.

وی شناخت حقیقت اشیا را تنها با اسباب و ابزار مربوط به خودش ممکن دانست و یادآور شد: تعارض در اصطلاح، یعنی هرگاه يکي‌ از‌ دو‌ دليل، حکمي را اثبات کند و ديگري آن را نفی کند بـه طـوري که جمع بين مدلول‌ آن‌ دو‌ دليل ممکن نباشد، آن دو دلیل  نسبت‌ به يکديگر مـتعارض هستند. چنانکه يکي از دو دليل وجوب و ديگري حرمت همان عمل خاص را بيان‌ کند‌.  اما، هرگاه بتوان بـين مـدلول دودليل بـه نحوي سازگاري داد، چنانکه مثلاً‌ مدلول‌ يکي از دو دليل عام و ديگري خاص‌ باشد‌ يا‌ مدلول ديگري حاکم بـرمدلول ديگـري يا رافع‌ آن‌ بود بين آنها تعارضي نخواهد بود.

حجت الاسلام والمسلمین حسین زاده ادامه داد: برخي  دیگر نيز اينگونه تعريف كرده‌اند که تـنافی و نـاسازگاری عـرفی‌ در‌ مفاد و مدلول دو یا چند‌ خبر را‌ تعارض‌ گویند. مقصود از تنافیِ عرفی در‌ برابر‌ عقلی، ایـن اسـت که این ناسازگاری، اعم است از اینکه به نحو‌ تباین‌ کلّی باشد یـا عـامین مـن وجه‌ یا عموم و خصوص مطلق‌ تا‌ موارد جمع عرفی را هم‌ شامل‌ گردد و در كتاب اصـول الفـقه، نیز  آمده «معنای معارضه، یعنی هر‌ یک از دو دلیل- در‌ فرضی‌ که‌ مـقومات حـجیت آنها‌ تام‌ باشد- دیگری را ابطال‌ و تکذیب کند.

وی در پایان ابراز داشت: تکاذب (تکذیب دو طرفه) یا در جمیع مدلولات و ابعاد دلالتِ هـر یـک از‌ طرفین‌ است و یا تکاذب در بعضی جنبه‌هاست‌ به‌ گونه‌ای که‌ فرض‌ بقاء‌ حـجیت هـر یک از‌ طرفین با بقاء حجیت طرف مـقابل، امکان پذیر نـیست و نمی توان به هر دو طرف عمل‌ نـمود‌. به نظر می‌رسد این تعریف  نسبت به تعاریف دیگر، جامع‌ و کامل باشد‌؛ لذا‌ از‌ ذکر تعاریف دیگر، صرف نظر کرده و بـه هـمین تعریف اکتفا می‌کنیم.


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




جدیدترین اخبار

صفحه اصلی ریاست آموزش ارتباطات و بین الملل پژوهش فرهنگی تربیتی بین الملل