مرور سریع بیانیه گام دوم انقلاب

مرور سریع بیانیه گام دوم انقلاب

ریاست | آموزش | ارتباطات و بین الملل | پژوهش | فرهنگی تربیتی | بین الملل | یادداشت | آرشیو نشریات | چندرسانه ای | پیوندها | ارتباط با ما | العربیة | ENGLISH |
صفحه اصلی ریاست آموزش ارتباطات و بین الملل پژوهش فرهنگی تربیتی بین الملل


 تاریخ: يکشنبه ١٥ ارديبهشت ١٣٩٨      ساعت: ١١:١١        شماره خبر: ٩٩٠٨٨          پرینت

به همت پژوهشگاه بین المللی المصطفی بررسی شد؛

تأثیرات فرهنگی ایران بر فرهنگ و تمدن هندوستان

رئیس دانشکده تاریخ و فرهنگ مِلّیِه اسلامی هندوستان گفت: تاریخ و تمدن کهن هندوستان با ایران بسیار نزدیک و با فراز و فرودهایی همراه بوده است، ولی آنچه در تاریخ هندوستان مشهود است، نقش و جایگاه پررنگ عالمان مسلمان ایران در تاریخ و تمدن شبه‌قاره هند است.

به گزارش مرکز خبر و اطلاع‌رسانی جامعةالمصطفی، «پروفسور عزیزالدین حسین» در نشست علمی «بررسی تأثیرات فرهنگی و تمدنی ایران بر فرهنگ و تمدن هندوستان» که در پژوهشگاه بین‌المللی المصطفی برگزار شد، ضمن ابراز خرسندی از برپایی چنین نشستی، اظهار داشت: با توجه به نزدیکی تاریخ و تمدن هندوستان و ایران و همچنین نقش پررنگ عالمان دینی این کشور، محور سخنان خود را «دوره حکومت اکبرشاه از پادشاهان سلسله مغول» قرار می‌دهم.

رئیس دانشکده تاریخ و فرهنگ مِلّیِه اسلامی هندوستان با اشاره به دوره حکومت این پادشاه از سلسله مغول خاطرنشان کرد: اکبرشاه با گرایش‌‌های عقل‌گرایانه و با استقبال از علما و دانشمندان ایرانی، فضای مساعدی برای پیشرفت‌‌های علمی- فرهنگی در هندوستان به وجود آورد. اکبرشاه همه امکانات لازم را در اختیار عالمان قرار می‌داد و خود نیز اقدام به تأسیس مدارس و مراکز آموزشی می‌کرد. او تعامل بسیار خوبی با علما داشت و حتی پرسش‌هایی مطرح می کرد و از آنان می‌خواست پاسخ آن را مستدل و مفصل بیان کنند. این تعاملات به تقویت فرهنگ اسلام در هند منجر شد.

استاد تاریخ و فرهنگ دانشگاه دهلی ادامه داد: اکبرشاه علاوه بر اینها، به تاریخ و نگارش نیز اهمیت می‌داد. وی کتابخانه‌های بزرگی تأسیس کرد و کتاب‌های زیادی در آنها جمع‌آوری کرد. اکبرشاه آزاداندیش بود و از همه ظرفیت‌های هندوستان استفاده می‌کرد. برخی از موفقیت‌های اکبرشاه، مدیون شیخ مبارک بود که از اکبرشاه به ‌عنوان سلطان عادل نام برد و به این طریق جایگاه و نفوذ او را در هندوستان بالا برد تا بتواند برنامه‌هایش را در این کشور پیش ببرد.

پروفسور عزیزالدین بیان کرد: اکبرشاه به سومین سلسله از فرمان‌روایان مغول مربوط می‌شد. پیش از این دوره، عرصه برای پیروان مکتب اهل‌بیت(علیهم‌السلام) خیلی تنگ بود، ولی اکبرشاه فرصت خیلی خوبی برای ایرانیان به وجود آورد تا علم و هنر ایرانی را به هندوستان هدیه کنند؛ برای نمونه، باید اشاره کرد که ایرانیان در طراحی و معماری «تاج‌محل» با حمایت ویژه «شیخ مرتضی شیرازی» نقش زیادی داشتند. پیش از اکبرشاه، عرصه برای پیروان مکتب اهل‌بیت(علیهم‌السلام) بسیار تنگ بود. مقام قاضی‌القضات، که در یک دوره به قاضی نورالله شوشتری در هند عطا شد، حاکی از جایگاه بسیار والای علمای ایران در هندوستان است.

وی یادآور شد: بدین ترتیب، باید گفت که اکبرشاه با استقبال از هیئت علمای ایرانی و فراهم کردن فرصت لازم برای آنها، انقلابی در هند به وجود آورد. علاوه بر کتابخانه‌‌های بزرگی، که تأسیس کرد، دپارتمان‌هایی هم مدیریت عرصه‌‌های حیات جمعی و همچنین برای حمایت از برنامه‌هایش تشکیل داد. هم‌اکنون، در این کتابخانه‌‌ها آثار بسیار ارزشمندی وجود دارد که نقش ایرانیان را در هند از قرن 14م تا 19م را در خود جای داده است.

پژوهشگر و تاریخ‌نگار هندی خاطرنشان کرد: از آثار حضور فرهنگ ایرانیان در هند می‌توان به معماری‌‌های این کشور در این دوران اشاره کرد. حضور ایرانیان شهرسازی و معماری در هندوستان را تحت تأثیر قرار داد؛ برای نمونه، پیش از اکبرشاه، مساجد در این کشور جایگاه درجه دوم داشتند و بسیاری از بناها از مساجد مرتفع‌تر ساخته می‌شدند، ولی براساس سیاست‌های اعمالی اکبرشاه، مساجد در این کشور جایگاه واقعی خود را پیدا کرد و هیچ کس حق نداشت ساختمان خود را بلندتر از مساجد بسازد.

وی بیان کرد: وضعیت مساجد در مقایسه با بناهای دیگر در معماری و شهرسازی هندوستان حائز اهمیت بود. تقریباً می‌توان گفت تا زمان اکبرشاه، مساجد سهم و جایگاه درجه دومی بین دیگر اماکن مهم و بزرگ داشتند و وی این وضعیت را تغییر داد و مقرر داشت جایگاه مساجد در بالاترین موقعیت شهرسازی قرار گیرد.

استاد تاریخ دانشگاه دهلی گفت: در معماری اسلامی موضوعی هم تحت عنوان خط آسمان داریم؛ اگر شما که در بالاترین بناهایی که در شهر ساخته شده است، خطی بکشید، این خط باید از روی مناره‌ها یا گنبدهای مساجد عبور کند. براساس معماری اسلامی، «خط آسمان» باید متعلق به بناهای اسلامی، به ویژه مساجد، باشد.

وی افزود: متأسفانه، سلاطین هندو هیچ احترامی برای مساجد قائل نبودند. همچنان که شما الان در مکه می‌بینید که کعبه در میان آسمان‌خراش‌های مکه گم شده است. در هندوستان نیز چنین شرایطی حاکم بود. ساختمان‌‌های سلاطین از مساجد بلندتر بودند.

پروفسور عزیزالدین به موضوع وهابیت اشاره کرد و بیان داشت: نفوذ وهابیت در هندوستان در سال‌های اخیر بسیار گسترش پیدا کرده است و در مقابل، عرصه فعالیت برای مسلمانان، به ویژه پیروان مکتب اهل‌بیت(علیهم‌السلام)، تنگ‌تر می‌شود.

 

زبان، عامل اصلی پیوند ملت‌ها با پیشینیان است

«حجت‌الاسلام حسن یوسف‌زاده»، مدیر گروه مطالعات اجتماعی و ارتباطات پژوهشگاه بين‌المللی المصطفی نیز در ادامه این نشست گفت: هر جا استعمار خواست ملتی را از میراث کهن خودش جدا کند، دست به تغییر زبان آن ملت زد، زیرا زبان، عامل اصلی پیوند ملت‌ها با نیاکان و پیشینیانشان است.

حجت‌الاسلام یوسف‌زاده ضمن اشاره به نقش زبان در حفظ فرهنگ و میراث ملت‌ها، خاطرنشان کرد: در حقیقت، استعمار غرب، به ‌ویژه انگلیس، با از تغییر زبان ملت‌‌ها، میراث گران‌بها و دیرینه آنها را از میان برده است. مثال بارز این دیدگاه، در هندوستان و ترکیه است، به گونه‌ای که آتاتورک با تغییر زبان مردم ترکیه، آنها را از میراث گذشته خودشان منقطع کرده است. در هندوستان نیز چنین اتفاقی رخ داد.

استاد حوزه و دانشگاه خاطرنشان کرد: زمانی بیشتر مردم هند به فارسی سخن می‌گفتند، ولی امروز نمی‌توانند آثار ارزشمند خود را مطالعه کنند، چون زبانشان تغییر پیدا کرده است. در هر حال، باید متوجه شگردهای استعمار باشیم و از میراث و فرهنگ خود محافظت کنیم.

شایان ذکر است، در پایان، استادان ، پژوهشگران و طلاب به بیان نکات، پرسش‌هاو تبادل نظر در خصوص مباحث مطرح‌شده پرداختند و پروفسور عزیزالدین حسین به پرسش‌ها پاسخ گفت.


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




جدیدترین اخبار

صفحه اصلی ریاست آموزش ارتباطات و بین الملل پژوهش فرهنگی تربیتی بین الملل