صفحه اصلی | آشنایی با امام جمعه | آثار | دیدارها | خطبه ها | فهرست موضوعی | جهان اسلام | جهان | یادداشت | چندرسانه ای | برگزیده ها | پیوندها | ارتباط با ما |



  چاپ        ارسال به دوست

ضرورت و کارکرد عملی فقه‌التربیه در جامعه

ضرورت و کارکرد عملی فقه‌التربیه در جامعه
اولین نکته این است که ما به عنوان مسلمان، ناچاریم برای همه رفتارهای اختیاری مان احکام شریعت را کشف و استنباط کنیم و اعمالمان را با آنچه خداوند تعیین کرده و در شریعت آمده است تطبیق دهیم. هر مسلمانی موظف است حکم این موضوعات تربیتی را کشف کند و بر این اساس، بحث سود و زیان در این قضیه مطرح نیست، بلکه بحث وظیفه است که باید انجام گیرد.
نکته دیگر، اینکه ما به دلیل نگاهی که داریم، که همان نگاه «عدلیه» است و احکام را مبتنی بر مصالح و مفاسد واقعی می دانیم، اگرچه احکام ظاهری ممکن است کاملاً با آنها منطبق نشوند، ولی به هر حال، در مقام اجتهاد، در موارد زیادی به احکام واقعی دسترسی پیدا می کنیم و دسترسی به آن احکام، یعنی دسترسی به مصالح و مفاسدی که پشتوانه آن احکام هستند و آن مصالح و مفاسد، البته هم مصالح و مفاسد اخروی هستند و هم مصالح و مفاسد دنیوی. پس این راهی است که ما را به تعیین مصالح و مفاسد آنها می رساند.
از جهت دیگر، اصولاً وقتی با نگاه دینی وارد قلمرو تعیین احکام شویم، در حوزه کنترل آسیب‌های اجتماعی، عرصه‌های جدیدی برای ما گشوده می شود. برای سلامت جامعه دینی، معیارهایی لازم است که این مباحث ما را به آن جا می‌رساند. اگر در تعلیم و تربیت، فقه به ما بگوید: وظیفه پدر این است، وظیفه مادر آن است و وظیفه خانواده فلان است، این موضوع، عرصه‌های جدیدی برای تعلیم و تربیت باز می‌کند و تعلیم و تربیت را در مسیر الهی و معنوی قرار می‌دهد. البته این طور هم نیست که همیشه بگوییم تمام موضوعات فقهی از بیرون آمده‌اند؛ در بسیاری موارد، خودِ منابع دینی حرف‌های جدیدی برای ما مطرح می کنند و این حرف‌های جدید، فضاهای نوینی در برابر ما قرار می دهند و تعلیم و تربیت را به سمت خودشان هدایت می کنند.
منبع: فقه‌التربیه، مباحث، محورها و افق‌های پیش روی آن، گفت‌وگو با علیرضا اعرافی، نشریه معرفت


٠٩:٤١ - 1394/03/30    /    شماره : ٦٣٤١٤    /    تعداد نمایش : ٢٩٤



خروج