صفحه اصلی | آشنایی با امام جمعه | آثار | دیدارها | خطبه ها | فهرست موضوعی | جهان اسلام | جهان | یادداشت | چندرسانه ای | برگزیده ها | پیوندها | ارتباط با ما |



  چاپ        ارسال به دوست

جایگاه بحث فقه‌التربیه در نظام تعلیم و تربیت اسلامی

جایگاه بحث فقه‌التربیه در نظام تعلیم و تربیت اسلامی
اگر بخواهیم به یک نظام تربیتی اسلامی دسترسی پیدا کنیم، باید به سه قلمرو اصلی بپردازیم:
اول. «فلسفه تربیتی اسلام» است که به حوزه مبانی و نگرش‌های کلان در تعلیم و تربیت برمی‌گردد؛ دوم. «حوزه فقه تربیتی» است که به تعیین شیوه‌ها و روش‌ها و وضعیت رفتارهای صادر شده در مقام تعلیم و تربیت می‌پردازد و سوم. «اخلاق تربیتی» است که در واقع، به همان حسن و قبح‌ها در مقام تعلیم و تعلم می‌پردازد. اینها سه قلمرو اصلی هستند (فلسفه تربیتی اسلام، فقه تربیتی اسلام و اخلاق تربیتی) که در کنار هم، «نظام تربیت اسلامی» را ترسیم می‌کنند و هر یک، به قلمروها و ساحت‌های گوناگون تربیت می‌پردازند. در واقع، اینها سه ضلع یک مثلث هستند که اگر با نگاه استنباطی و اجتهادی و با روش درست به آن پرداخته شود، می‌توان یک نظام تربیت اسلامی را تصویر کرد.
البته برای دست‌یابی به فلسفه تربیتی اسلام، فقه تربیتی اسلام و اخلاق تربیتی، طبعاً باید به چند محور پرداخت:
1. تفسیر تربیتی قرآن؛
2. تفسیر تربیتی احادیث و سنت؛
3. تحلیل تربیتی اعتقادات، احکام و اخلاق اسلامی.
نکته دیگری که شایان توجه است، این است که ارتباط فقه و تربیت به چندگونه متصور است:
1. فقه تربیتی که به بررسی موضوعات تربیتی از نگاه اجتهادی و فقهی می پردازد و نتیجه آن، گزاره‌های فقهی در زمینه تربیت است.
2. نظام تربیتی، که به جمع بندی گزاره‌های فقه تربیتی و نظام‌دهی به آنها می‌پردازد؛ نظیر نظام اقتصادی.
3. تحلیل تربیتی احکام، که به بررسی آثار اخلاقی و تربیتی همه احکام فقهی می‌پردازد.
4. از میان این سه ارتباط، فقه تربیتی تنها به همان قلمرو اول اختصاص دارد.
منبع: فقه‌التربیه، مباحث، محورها و افق‌های پیش روی آن، گفت‌وگو با علیرضا اعرافی، نشریه معرفت


٠٩:٤٢ - 1394/03/30    /    شماره : ٦٣٤١٥    /    تعداد نمایش : ٢٣٩



خروج