صفحه اصلی | آشنایی با امام جمعه | آثار | دیدارها | خطبه ها | فهرست موضوعی | جهان اسلام | جهان | یادداشت | چندرسانه ای | برگزیده ها | پیوندها | ارتباط با ما |

صفحه اصلی > خطبه ها > فهرست موضوعی > مراکز علمی > دانشمندان، استادان و طلاب 



  چاپ        ارسال به دوست

نظرات ابن‌خلدون درباره برنامه و مواد

نظرات ابن‌خلدون درباره برنامه و مواد
در این‌ زمینه هم از ابن خلدون نکات دلنشینی در مقدمه پرتو افکنده است. ما در این‌ فرصت کوتاه بـه اشـارتی مختصر بسنده می‌کنیم.
الف. وی کثرت تألیف در علم واحد و تنوع اصطلاحات را موجب بازماندن‌ دانش‌ آموز از تحصیل و عقب افتادگی در آن می‌شمرد و در فصل مستقلی پیرامون این موضوع‌ به بحث می‌پردازد و از علوم فقه و نحو نمونه‌هایی ارائه می‌دهد. (ص 531)
ب. از طرف دیـگر، اختصار‌ بـیش‌ از حد در کتاب‌های درسی را -که عمدتاً به منظور سهولت حفظ، رایج بوده است- مضرّ و مخل به فراگیری صحیح می‌داند و این گونه‌ مغلق‌گویی و معمّاسرایی را در کتاب‌ها، سخت به باد انتقاد‌ مـی‌گیرد. (ص‌ 532)
ج. ابن خـلدون علوم را چند گونه می‌بیند و بـراساس این، توصیه به گنجاندن‌ آنها در برنامه درسی یا حذف آنها می‌نماید:
1. برخی علوم «مقصود بالذات‌اند» و مطلوبیت حقیقی دارند، مانند تفسیر، حدیث، فقه، کلام و طبیعیات؛ اینها‌ را باید آموخت و توسعه و گسترش آنها مطلوبیت دارد. (ص 537)
2. بعضی از عـلوم وسـیله و ابزارند، نظیر منطق و ادبیات؛ اینها را در حـد لزوم و نـه بیشتر باید آموزش داد و اصالت‌ دادن‌ به‌ آنها و سرمایه‌گذاری بیش از‌ اندازه‌ در‌ آنها تضییع عمر و اشتغال به «ما لایعنی» است.(ص 537)
3. پاره‌ای از علوم هم هستند که ابن خلدون آنها را باطل و بی‌اساس می‌پندارد، اما به‌ نظر‌ وی‌ آموختن آنها بـاعث «تشحیذ ذهن» و تقویت تفکر است، مانند‌ فلسفه‌. (ص‌ 519)
4. علومی هم هستند که آنها را باطل و بی‌پایه می‌انگارد و تحصیل آنها را عبث‌ و بیهوده می‌داند، مانند کیمیا و نجوم.
منبع: تعلیم و تربیت از دیدگاه ابن‌خلدون، علیرضا اعرافی، نشریه نور علم، شماره 41، مهر و آبان 1370.


١٢:٥٤ - 1394/03/24    /    شماره : ٦٣٢٨٩    /    تعداد نمایش : ٤٠٧



خروج