صفحه اصلی | آشنایی با امام جمعه | آثار | دیدارها | خطبه ها | فهرست موضوعی | جهان اسلام | جهان | یادداشت | چندرسانه ای | برگزیده ها | پیوندها | ارتباط با ما |

صفحه اصلی > خطبه ها > فهرست موضوعی > خانواده > سبک زندگی اسلامی 



  چاپ        ارسال به دوست

اصول بسیار مهم اسلام در ارتقای روابط خانوادگی

اصول بسیار مهم اسلام در ارتقای روابط خانوادگی
در خطبه‌های پیشین به چهار اصل اشاره کردیم:
اصل اول: اخلاق و تربیت و تعالی معنوی و روحی
نگاه ما به خانواده و ازدواج، باید از نگاه‌های سطحی و مادی ارتقا پیدا کند و نگاه به ازدواج و خانواده نگاهی آرمانی و الهی شود. نهاد خانواده صرفاً جهت لذت‌ها نیست، بلکه برای اخلاق و تربیت و تعالی معنوی و روحی است. این نگاه جامع باید بر خانه و دیدگاه اعضای خانواده حاکم شود.
اصل دوم: ضرورت شناخت اعضای خانواده از یکدیگر
دومین اصل، ضرورت شناخت درست اعضای خانواده از یکدیگر است. در روابط سالم اجتماعی، انسان‌ها باید خوب یکدیگر را بشناسند تا با یکدیگر معاشرت نیکو و جمیله داشته باشند.
اصل سوم: قرار دادن خود در جای دیگران
در روابط اجتماعی و خانوادگی خود را جای دیگران قرار دهیم. اینکه هرکس خود را در جای دیگران قرار دهد، ارزیابی او از دیگران درست و دقیق می‌شود.
اصل چهارم: ضرورت کنترل و مدیریت انتظارات و توقعات از یکدیگر
اصل چهارم، ضرورت کنترل و مدیریت انتظارات و توقعات ما از یکدیگر است. خانه‌ای که همه اعضای و افراد آن پرتوقع باشند و انتظارات بی‌جا و بیش‌ازحد از یکدیگر داشته باشند، روی خوش نخواهند دید. وقتی زن در زندگی مادی توقعات بیش‌ازحد توان شوهر داشته باشد، حتماً آن زندگی دشوار خواهد شد. همین‌طور انتظاراتی که مرد از زن دارد اگر بی‌جا و بیش‌ازحد باشد، نظام خانواده آسیب‌زده می‌شود.
اصل پنجم: صبر و بردباری
پنجمین کلید سعادت خانواده و شکل‌گیری زندگی شیرین، سالم، الهی و معنوی، اصل شناخته‌شده‌ صبر و بردباری است. ناشکیبایی و نابردباری از مهم‌ترین آسیب‌های روابط خانوادگی است. همین آفت سرآغاز بسیاری از مشکلات دیگر در خانواده‌ها می‌شود. هنگامی که فرد در برابر نداری همسر، ناشکیبا و نابردبار است، طبیعی است که روابط بین آن‌ها ناخوشایند می‌شود. صبوری و بردباری سرآغاز شیرینی زندگی بخصوص در آغاز است. هنگامی که مرد زندگی آرامی پیدا نکرده است، هنگامی که با خانواده همسر آشنایی درستی پیدا نشده است، اینجا جای عدم تحمل و نابردباری است. تحمل این‌که شوهر از امکانات کافی برخوردار نیست را ندارد یا برخی از رفتارهای همسر خود را نمی‌پسندد یا رفتارهای خویشان و اقوام برای او سنگین است. سنگینی این زندگی اگر با بی‌تحملی پاسخ داده شود سرآغاز نزاع می‌گردد. این یکی از عواملی است که زندگی را به سمت اختلاف سوق می‌دهد و اختلافات زندگی را نابود می‌کند؛ یا به طلاق می‌انجامد و اگر این نشد زندگی هجو و بیهوده خواهد بود. به‌خصوص در آغاز زندگی و هنگامی که اولین قدم‌ها در زندگی برداشته می‌شود، نابردباری و کم‌تحملی زندگی خانوادگی را به سمت نابودی سوق می‌دهد. نتیجه این امر این است که فرزندان سالم و رشید تربیت نمی‌شوند.

منبع: خطبه نماز جمعه قم مورخ 94/2/11


١٠:٤٧ - 1394/02/23    /    شماره : ٦٢١٩٦    /    تعداد نمایش : ٣٢٦



خروج