نشست با تلاوت قرآن کریم آغاز شد و سپس آقای رشید یوسفی، دبیر نشست در ابتدای برنامه، با تبیین اهمیت اخلاق در تولید علم دینی، پرسش محوری جلسه را طرح نمود و بر این نکته تأکید کرد که پژوهش دینی بدون توجه به مسئولیتهای اخلاقی فردی و اجتماعی، میتواند از هدف اصلی خود فاصله بگیرد.
در ادامه، آقای علوینژاد با تأکید بر اینکه پژوهش دینی کنشی اخلاقی و اثرگذار است، به تبیین مسئولیت فردی پژوهشگر پرداخت و صداقت علمی، پرهیز از بزرگنمایی، بیان واقعی میزان نوآوری پژوهش و امانتداری در استناد به منابع را از مهمترین مؤلفههای اخلاق فردی در پژوهش دینی برشمرد.
وی همچنین با نقد ادعای «بیطرفی مطلق» در پژوهش دینی، تصریح کرد: آنچه مطلوب است، انصاف علمی و صداقت روشی است، نه بیطرفی شعاری که میتواند به تحریف حقیقت و دروغ علمی منجر شود.
در بخش دیگری از سخنان، آقای علوینژاد به مسئولیت اجتماعی پژوهشگر اشاره کرد و یادآور شد: پژوهشهای دینی آثار مستقیم و غیرمستقیم بر باورها و فرهنگ جامعه دارد. از اینرو، برخورد سطحی با مباحث دینی و بازی با اعتقادات و مقدسات مردم، خلاف اخلاق پژوهش شمرده میشود.
در پایان، وی بر ضرورت شفافسازی مرتبه معرفتی یافتههای پژوهش تأکید کرد و تفکیک میان یقین، ظن، شک و وهم را لازمه صداقت علمی دانست.
این نشست با طرح پرسشهای طلاب، پاسخگویی کارشناس برنامه و جمعبندی مباحث، به کار خود پایان داد.
Δ