نشست با تلاوت قرآن کریم آغاز شد و سپس آقای علیشاه فایق در پاسخ به پرسش نخست پیرامون رابطه کتاب و اوقات فراغت و راهکارهای تقویت فرهنگ کتابخوانی توضیح داد.
وی با اشاره به شبهای بلند زمستان، سرمای هوا و محدود شدن رفتوآمدها، تأکید نمود که این شرایط خانوادهها را بیش از پیش گرد هم میآورد و فرصتی کمنظیر برای «بودن با کودک» فراهم میسازد؛ بودنی فراتر از تأمین نیازهای زیستی و معیشتی و نزدیک به همراهی فکری و عاطفی با فرزندان.
آقای فایق در بخش دیگری از سخنانش افزود: در چنین شرایطی شایسته است این فرصت ارزشمند با «کودک و کتاب» پیوند زده شود؛ زیرا کتاب میتواند بهمثابه پلی میان نسلها عمل کند و کودک را از همان امروز برای آیندهای روشنتر آماده سازد.
وی تأکید کرد که والدین باید خود الگوی کتابخوانی باشند و با ایجاد فضای جذاب مطالعه در خانه، فرزندان را به انس با کتاب تشویق نمایند. همچنین استفاده بهینه از امکانات محلی مانند مسجد، امام جماعت و برنامههای فرهنگی ـ دینی را راهکاری مؤثر دانست و بیان داشت که میتوان از طریق داستان، قصه و فعالیتهای فرهنگی، زمینه تقویت بعد دینی و فرهنگی کودکان و نوجوانان را فراهم ساخت.
در بخش بعدی نشست، آقای سیدآقاحسن حسینی به تبیین اهمیت فرصت، زمان و بازی در اوقات فراغت و نقش آن در یادگیری، با استناد به منابع دینی پرداخت.
وی اظهار داشت: بر اساس آموزههای اسلامی، بازی یکی از فعالیتهای مهم و طبیعی کودکان است که اگر بهصورت هدایتشده و زیر نظر والدین یا مربیان انجام شود، میتواند نقش بسزایی در رشد فکری، اخلاقی و اجتماعی آنان داشته باشد.
آقای حسینی در ادامه، با معرفی مفهوم «بازی آموزشی» تصریح کرد که این نوع بازیها فعالیتهایی هدفمند، شاد و داوطلبانهاند که کودک یا نوجوان در جریان آن، بدون احساس تحمیل یا درس رسمی، یاد میگیرد، تجربه میکند، تمرین مینماید و مهارت میسازد.
وی نمونههایی از این بازیها را برشمرد؛ از جمله بازی نقشها ، حل مسئله خانوادگی، نه گفتن محترمانه، برنامه یک روز سالم، بازیهای آموزشی معارف دینی، قصهسازی دینی، حدس بزن این صفت کیست؟ و نماز نمایشی، و نقش هر یک را در غنیسازی اوقات فراغت کودکان و نوجوانان بهصورت مبسوط تشریح نمود.
Δ