این کارگاه با هدف بازاندیشی در وضعیت پژوهش در افغانستان و بررسی زمینهها، چالشها و راهکارهای پیشرو تشکیل گردید.
عبدالحمید محمدی، دبیر علمی کارگاه بر ضرورت تفکیک «موضوع» از «مسئله» پژوهش تأکید کرد و مسئلهیابی دقیق را شرط تولید علم معتبر و حل مسائل واقعی جامعه دانست.
دکتر حمیدرضا طوسی نیز مطالعات میانرشتهای قرآن و علوم انسانی را نیازمند نگاه تاریخی به علم و مسئلهها دانست و بر جهتدهی پژوهشها به نیازهای نوپدید و اجتماعی تأکید کرد.
در ادامه دکتر عبدالقیوم سجادی زمینههای پژوهش در افغانستان را در سه سطح موضوعی، معرفتشناختی و اجتماعی تبیین کرد و تحقیق را نقشه راه توسعه و شرط برونرفت از توسعهنیافتگی دانست.
در پایان، دکتر امان الله فصیحی، پژوهش را رکن تولید علم معرفی کرد و ابرچالشهایی چون نبود اقتصاد پژوهش، ضعف جایگاه اجتماعی پژوهشگر و گسست میان سیاست و علم را از موانع اساسی در افغانستان برشمرد.
در این کارگاه بر مسألهمحور شدن تحقیقات، پیوند پژوهش با واقعیتهای جامعه افغانستان و تقویت زیرساختهای علمی و حمایتی تأکید شد.
Δ