حجتالاسلام والمسلمین شاکری، در جمع اساتید و همکاران، با اشاره به هدفمندی آفرینش انسان اظهار داشت: خداوند متعال در کلام وحیانی خویش، هدف از خلقت جن و انس را عبودیت معرفی کرده است که این امر نشاندهنده نظاممند بودن خلقت و حرکت انسان به سوی هدفی متعالی است.
وی در تبیین رابطه میان عبادت و معرفت افزود: هدف از آفرینش، بازگشت به ذات پاک الهی و دستیابی به شناخت پروردگار است؛ اما نکته کلیدی اینجاست که این شناخت عمیق، تنها از مسیر «عبادت» حاصل میشود.
رئیس موسسه آموزشهای کوتاهمدت و فرصتهای مطالعاتی با تأکید بر ضرورت پیوند میان عمل و اندیشه تصریح کرد: عبادت از طریق «عمل و رفتار» محقق میگردد و به اجماع مفسران، استمرار در عملِ صالح و رفتارهای عبادی، موجب رسوخ شناخت و معرفت در جان انسان میشود. در واقع، عملِ مؤمنانه، بستری برای شکوفایی عقل و دستیابی به درجات والای عرفانی است.
حجتالاسلام والمسلمین شاکری در پایان خاطرنشان کرد: عبودیت، نقطه اوج و نهایت تکامل انسان است که او را به مقام قرب الهی میرساند. از این رو، هر تلاشی در مسیر شناخت خداوند باید با محوریت عبادت و عمل خالصانه توأم باشد تا به نتیجه مطلوب که همان تقرب الیالله است، منتهی گردد.
Δ